viernes, 18 de septiembre de 2009

New York - Vigo / Vigo - New York

Estou sentado

no porto da bahía

Que non sei por que aquí chamamos ría

E os meus pes colgantes

Como un belo sol

Eu penso en que Vigo está enfronte a Nova York

Podo pensar que o atlántico é unha piscina

Un naufraxio inmenso para nadar sen pensar

Aparecer mollado na Quinta Avenida

Ou nadar perdido aprendendo a naufragar

E naufragar no Atlántico

E naufragar aprendendo a nadar

E naufragar no Atlántico

E naufragar, volverse Moby Dick

Tanto en Vigo como en Nova York

Sentados fronte ao Atlántico vivindo no revés

No revés das horas

No mundo do revés

Están os que esperan a venganza da marea

E naufragar no Atlántico

E naufragar aprendendo a nadar

E naufragar no Atlántico

E naufragar, volverse Moby Dick

Imaxínate ti

A balea asesina

A venganza pendente no Atlántico-piscina

Imaxínate ti

Nadando sen pensar

Entre Vigo e Nova York aprender a naufragar

Os semáforos en Nova York

Non falan en colores

pero mandan a andar

andar, non andar

esa é a cuestión

vivir confuso entre "walk" e "don't walk"

Eu xa estiven en Nova York

Afilando sabroso

No boca chica

Con hispanos e galegos

Hebro del Pérez

E a verdade é que Lou Reed non exaxeraba

E naufragar no Atlántico

E naufragar aprendendo a nadar

E naufragar no Atlántico

E naufragar, volverse Moby Dick



[A T L Á N T I C O - O S R E S E N T I D O S ]

No hay comentarios.: